Γνωριμιες

"Συλλογικός Χώρος για την Τροφή" ζητά γνωριμία με Συνέλευση, από την ευρύτερη περιοχή αττικής, κατά προτίμηση Λαική τύπισσα, ή έστω Ανοιχτή σε πειραματισμούς, που να μην είναι εξουσιαστική και να μη κάνει διαχωρισμούς με βάση το χρώμα, τη φυλή, το φύλο και τις σεξουαλικές προτιμήσεις, για σοβαρή σχέση.
Οι ενδιαφερόμενες ας λάβουν υπόψη ότι η προηγούμενη σχέση του Συλλογικού χώρου τερματίστηκε αιφνιδίως όταν η πρώην Συνέλευση του έχασε κάθε ενδιαφέρον για να κάνουν πράματα μαζί, να βγαίνουν (προς τα) έξω και το μόνο που έκανε ήταν να κάθεται μπροστά από μια οθόνη και να τρολλάρει ακατάσχετα ( και ακατάληπτα) από το πρωί ως το βράδυ.
Ο Συλλογικός χώρος έχει μεγάλη εμπειρία στη συνδιαμόρφωση και τη σύνθεση απόψεων και είναι λειτουργικά και οικονομικά ανεξάρτητος.

Το Περιστέρι να μη μπει στον κόπο να απάντησει, (προδότη διπλοθεσίτη!)

ο ισόβιος και μη ανακλητός αντιπρόσωπος του Συλλογικού Χώρου,
Λεωνίδας Κύρκος.

ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΕΧΝΗ: Φωτογραφία κ Απειλές

θα σου γκρεμίσω τον τοίχο

θα σου πετάξω το καράβι

θα σε βάλω να μου φτιάξεις καφέ γιατί δεν μπορώ να σηκώσω το μπρίκι

UPDATE

θα σου ανοίξω την πόρτα στα μούτρα

θα σου σκάσω την μπαταρία στην μούρη

Εικαστικό εργο του Σπύρου Καναπεδάκη "Παραλλαγές στο ίδιο θέμα : έντονα, πλάγια, υπογραμμισμένα, διακριτικά "

ΣΚΑΤΑ
ΣΚΑΤΑ
ΣΚΑΤΑ
ΣΚΑΤΑ
ΣΚΑΤΑ

το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό πάντως.

Απορία επί της φωτό: πρόκειται για καινούργια ιστιοπλοϊκή λέσχη στη γειτονιά μας;

η μισή αρχοντιά

χαράς ευαγγέλια σήμερα καθώς ήχησαν οι καμπάνες τις καθαριότητας στο sanctum του σύντρολλου κου Φογκ (fog): μάζεψε το ποτήρι από τον καναπέ όπου το είχε αποθέσει εδώ και 2-3 μήνες!

φωτογραφικό στιγμιότυπο από ξαραχνιασμένο ταβάνι 

φήμες αναφέρουν ότι μάζεψε κι ένα χαρτί από το πάτωμα.

να δούμε τώρα τι θα κάνει και με τον χυμένο-καφέ-που-έγινε-απολίθωμα...

ο καιρός γαρ εγγύς!

Mea culpa

Ηταν ο Σπυρος που με ενεπνευσε. Αυτο το ποιημα του (βλ. σχολια στο "επαναστατικη εγρηγορση"). Με συγκλονισε αυτη η στροφη :
 "απο τα βαθη θεε μου
 απο τα βαθη
βοηθα με να υποστω
τα παθη
τα παθη".
Και ο τελευταιος στιχος, ποσοι πολλοι σοσιαλισμοι, τι μου θυμησε. Ποσοι πολλοι. Και ποσο διαφορετικοι.

θα γραψω λοιπον και εγω ενα ποιημα. De profundis. Θα βγει λιγο μεγαλο. Λεγεται:

MEA CULPA

Μετανιώνω,
μετανιώνω,
τα λαθη μου τωρα πληρωνω.

Χαριλαε ακομα
    πετάγομαι τις νυχτες
ιδρωμενος και ουρλιαζω :Χαριλαε
 μετανιωνω
Mea culpa χαριλαε. Ποσο πολυ σε αγαπησα ποτε δε θα το μαθεις.
Χαριλαε τις νυχτες που πεταγομαι ιδρωμενος και ουρλιαζω,  κοιταω κατω απο το μαξιλαρι,
ειναι ενα βαθυ πηγαδι
που μεσα κατοικουν
οι ψυχες που σ αγαπουν (και φασιστες και αφεντικα)

Χαριλαε σε προδωσα. Σε πληγωσε βαθια αυτο. Ισως οδηγησε και στο θανατο σου.
Ζηλευα. Ολα αυτα τα σουρτα φερτα στη Μοσχα. Αδερφες μου. Στη μοσχα.

Χαριλαε, αναθεωρω, λακωνικα και  δημοσια:
H Σοβιετικη ενωση ηταν
 μεγαλη
 και ενδοξη. 
Ο υπαρκτος χρειαζεται υποχωρησεις. 
Η δικτατορια του κομματος ηταν αναγκαια (. και -)
Η κριτικη μου 
και συνολικα η θεση μου
 ηταν αγονη 
και αποτελεσε
 βουτυρο
 στο ψωμι
 της αστικης αντιδρασης.

χαριλαε ποτε δε στο ειπα, ποτε :

    καθε φορα που με κοιταζες
καθε φορα
   ενοιωθα ετοιμος  να εκραγω
 σα Μπαταρία μετα την Καταιγιδα.
μα πιο πολυ χαριλαε με εφτιαχνε το μουστακι σου.
Αφηνω και εγω αλλα δεν θα  ειναι ποτε  το ιδιο. 

χαριλαε...............ποτε ξανα.......

ΥΓ : Αλληλεγγυη στους ατυχησαντες ποδηλατες. Και ταχεια αναρρωση.

YΓ2:

οι παλιες καλες εποχες. τοτε που ακομα γελουσαμε και παιζαμε. Σα μικρα παιδια. Ακομα και στις press comferance. Ax..........

extra petrolls

απο εμειλ :
" Σήμερα πήγα για βόλτα. Δεν ήταν όμως όπως τις άλλες φορές. Κάτι διαφορετικό ένιωθα γύρω μου... το έχω ξαναζήσει, είναι... πώς να το περιγράψω... μια έντονη μυρωδιά (κάτι σαν ξινό αρακά θα έλεγα), και ταυτόχρονα η αίσθηση πως κάποιος/κάποια/κάποιο/κάτι/εσύ γελάει κάπου κοντά. Όχι με το γέλοιο το συνηθησμένο πάντως... για κάποια ώρα νόμιζα ότι πάλι το έβγαζα από το μυαλό μου, αλλά ξαφνικά... ΚΑΤΑΛΑΒΑ. Αυτό είναι το γέλοιο που κάνει όλοκληρο το σύστημα να τρέμει. Είναι το όπλο που βάζει σε φυγή τα τσιράκια του συνηθισμένου, τους ρουφιάνους της πλήξης και τους φασίστες κάθε είδους. Και έχει γίνει γεγονός. Δεν το λεω μόνο εγώ. Το φαινόμενο εξαπλώνεται... δεν κάνω πλάκα! Αφού συνέχισα τη βόλτα μου, πέτυχα σε κεντρικό δρόμο της Αθήνας το τρόλλεϋ 15. Ωραία, εντάξει, τίποτα το περιέργο... μέχρι που πρόσεξα το διαφημιστικό του και έμεινα άφωνος, στο τσακ κατάφερα να βγάλω φωτογραφία σαν αποδεικτικό στοιχείο! Εγώ δεν λεω τίποτα, ο καθένας και η καθεμιά ας βγάλει τα συμπεράσματά του... εγώ προσωπικά απλά να κάνω μια εκτίμηση: η γη μας ανήκει! "

Σχετικά με την επανάσταση 27β

Επαναστατική εγρήγορση

Καλοκαιράκι

ζέστη και υγρασία αλλά δεν το βάζω κάτω

η προσπάθεια να αλλάξει ο κόσμος πρέπει να είναι διαρκής,

επίμονη.

Σύντροφε

δεν το βάζω κάτω

κι ας μ' έχουν γαμήσει τα κουνούπια.

αβάδιστα και διαμεσολαβημένα, μεταφέρω απλώς την πληροφορία:

" Παραδοσιακά ιθαγενικά μουσικά όργανα των αντιπόδων, χειροποίητα, σκαλιστά ( με μεράκι), από γηγενές ξύλο, πωλούνται, η ανταλλάσονται με μια εβδομάδα φιλοξενίας σε κατάληψη στην πατησίων. 
Ταξιδιώτης του κόσμου ( traveler of the world) "

 Μου αρέσει

Μου αρέσει ο Γιώργος Νταλάρας

μου αρέσει η φωνή του

η έκταση της

το χρώμα

και αυτή η συγκεκριμένη λύπη που αποπνέει.

Μου αρέσει και σαν άνθρωπος

γιατί είναι ήρεμος, μειλίχιος

με σκέψη στιβαρή.

Μου αρέσει το παρελθόν του

τα μακριά του μαλλιά

τα τραγούδια του Κουγιουμτζή

και η φιλότιμη ενασχόληση του με τα Λάτιν.

Μου αρέσει γιατί πιστεύει στη δικαιοσύνη

μου αρέσει η σχέση που έχει με τη γυναίκα του

μου αρέσει και η γυναίκα του.

Φίλοι

έχω μια εικόνα για τον Γιώργο Νταλάρα :

ένας άνθρωπος του σαλονιού

στο λιμάνι

που κοιτάζει

τα πλοία να φεύγουν.

Παίρνω την πρωτοβουλία, χωρίς ψηφοφορία ή σύνθεση, και :

Κηρύσσω την έναρξη των εργασιών.