Mea culpa

Ηταν ο Σπυρος που με ενεπνευσε. Αυτο το ποιημα του (βλ. σχολια στο "επαναστατικη εγρηγορση"). Με συγκλονισε αυτη η στροφη :
 "απο τα βαθη θεε μου
 απο τα βαθη
βοηθα με να υποστω
τα παθη
τα παθη".
Και ο τελευταιος στιχος, ποσοι πολλοι σοσιαλισμοι, τι μου θυμησε. Ποσοι πολλοι. Και ποσο διαφορετικοι.

θα γραψω λοιπον και εγω ενα ποιημα. De profundis. Θα βγει λιγο μεγαλο. Λεγεται:

MEA CULPA

Μετανιώνω,
μετανιώνω,
τα λαθη μου τωρα πληρωνω.

Χαριλαε ακομα
    πετάγομαι τις νυχτες
ιδρωμενος και ουρλιαζω :Χαριλαε
 μετανιωνω
Mea culpa χαριλαε. Ποσο πολυ σε αγαπησα ποτε δε θα το μαθεις.
Χαριλαε τις νυχτες που πεταγομαι ιδρωμενος και ουρλιαζω,  κοιταω κατω απο το μαξιλαρι,
ειναι ενα βαθυ πηγαδι
που μεσα κατοικουν
οι ψυχες που σ αγαπουν (και φασιστες και αφεντικα)

Χαριλαε σε προδωσα. Σε πληγωσε βαθια αυτο. Ισως οδηγησε και στο θανατο σου.
Ζηλευα. Ολα αυτα τα σουρτα φερτα στη Μοσχα. Αδερφες μου. Στη μοσχα.

Χαριλαε, αναθεωρω, λακωνικα και  δημοσια:
H Σοβιετικη ενωση ηταν
 μεγαλη
 και ενδοξη. 
Ο υπαρκτος χρειαζεται υποχωρησεις. 
Η δικτατορια του κομματος ηταν αναγκαια (. και -)
Η κριτικη μου 
και συνολικα η θεση μου
 ηταν αγονη 
και αποτελεσε
 βουτυρο
 στο ψωμι
 της αστικης αντιδρασης.

χαριλαε ποτε δε στο ειπα, ποτε :

    καθε φορα που με κοιταζες
καθε φορα
   ενοιωθα ετοιμος  να εκραγω
 σα Μπαταρία μετα την Καταιγιδα.
μα πιο πολυ χαριλαε με εφτιαχνε το μουστακι σου.
Αφηνω και εγω αλλα δεν θα  ειναι ποτε  το ιδιο. 

χαριλαε...............ποτε ξανα.......

ΥΓ : Αλληλεγγυη στους ατυχησαντες ποδηλατες. Και ταχεια αναρρωση.

YΓ2:

οι παλιες καλες εποχες. τοτε που ακομα γελουσαμε και παιζαμε. Σα μικρα παιδια. Ακομα και στις press comferance. Ax..........